اصول و کلیات بهداشت حرفه‌ای

تعریف ایمنی

ایمنی عبارت است از میزان درجه دور بودن از خطر. واژه Hazard در تعریف علمی ایمنی، به شرایطی گفته می‌شود که دارای پتانسیل رساندن آسیب به کارکنان، تجهیزات، ساختمان‌ها، مواد یا کاهش کارایی در اجرای یک وظیفه از پیش تعیین‌شده باشد.

ایمنی به‌طور صددرصد و مطلق وجود ندارد و عملاً نیز هیچ‌گاه به‌صورت کامل حاصل نخواهد شد؛ از این رو گفته می‌شود ایمنی حفاظت نسبی در برابر خطرات است.

تاریخچه بهداشت حرفه‌ای در جهان

بشر از زمانی که خود را شناخته، در پی تلاش و فعالیت بوده و همواره در مسیر زمان، تحولات مختلفی را پشت سر گذاشته است. اختراع ابزارهای مختلف و تکمیل آن‌ها از مهم‌ترین عوامل تحول در شیوه زندگی انسان بوده است. با گسترش صنعت، شهرنشینی، ماشین‌آلات و فعالیت‌های انسانی، خطرات شغلی نیز به‌تدریج افزایش یافت.

برای نخستین بار سقراط و ابوعلی‌سینا در آثار خود از دردهای شکمی قولنج‌مانند در میان کارگران نقاش نام برده‌اند که احتمالاً با سرب موجود در رنگ‌های مصرفی ارتباط داشته است. همچنین جالینوس از بیماری‌های معدنچیان و دباغان یاد کرده است.

تاریخچه بهداشت حرفه‌ای در ایران

در مرداد سال ۱۳۲۵، وزارت کار و امور اجتماعی تشکیل شد و قانون موقت کار را تدوین نمود. در سال ۱۳۳۷ این قانون با اصلاحات و تغییراتی به تصویب رسید و اجرای وظایف مربوط به بهداشت و ایمنی مندرج در قانون کار وقت، بر عهده اداره کل بازرسی کار قرار گرفت.